Van Beethovenstraat, Mechelen

Afbeelding

Vernoemd naar de familie van de bekende componist Ludwig Van Beethoven (Bonn, 1770 – Wenen, 1821), die werkzaam was in Bonn en Wenen. Ludwigs grootvader, Lodewijk Van Beethoven (Mechelen, 1712 – Bonn, 1773), werd geboren in Mechelen en volgde er muziekonderricht aan de Sint-Romboutskathedraal. Hij was tenor en zangmeester van het kapittel van de Sint-Pieterskerk in Leuven voor hij op twintigjarige leeftijd een benoeming in Bonn aanvaardde. Hij werd er baszanger in het hofkoor van de keurvorst van Keulen.

Van Beethovenstraat (Mechelen) op Google maps

Jef Tinelstraat, Gent

Afbeelding

Emiel Jozef ‘Jef’ Tinel (Lessen, 1885 – Gent, 1972) was organist, dirigent en componist. Hij kreeg muziek en orgellessen van zijn vader Oscar, koster-organist in Maldegem. Hij studeerde orgel, harmonie, contrapunt en fuga aan het Lemmensinstituut in Mechelen. Daarna studeerde hij compositie bij Leo Moeremans in Gent. Vanaf 1908 was hij organist in Zele, Gent en Maldegem. Hij was tijdens zijn carrière dirigent in onder meer Tielt, Ardooie, Poperinge en Passendale. Later dirigeerde hij ook nog op Vaams-Nationale Zangfeesten, Vlaamse liederavonden en IJzerbedevaarten. Vanaf 1936 tot 1944 was Tinel leraar aan de middelbare school van Maldegem, waar hij eveneens directeur was van de gemeentelijke muziekschool die hij zelf had opgericht. Tinel was een tijdlang kapelmeester van het Verdinaso en componeerde Vlaamse strijd- en stapliederen zoals Wij zijn bereid.

Jef Tinel was de neef van componist Edgar Tinel.
Jef Tinelstraat (Gent) op Google maps
Biografie van Jef Tinel bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Moessorgskylaan, Brecht

AfbeeldingModest Petrovitsj Moessorgski (Russisch: Модест Петрович Мусоргский) (Karevo, 1839 – Sint-Petersburg, 1881) was een Russische componist. Moessorgski was geen beroepscomponist, maar was het grootste deel van zijn leven werkzaam voor de Russische overheid. Eerst werkte hij bij het leger, daarna als ambtenaar bij achtereenvolgens het ministerie van verkeerswezen en het ministerie van staatseigendommen. Toen hij 18 jaar oud was, kreeg Moessorgski compositielessen van Nikolaj Balakirjev, maar hij was grotendeels autodidact. Moessorgski’s muziek behoorde tot de zogenaamde Russische nationale school, en was dikwijls gebaseerd op zijn grote belangstelling voor de Russische volksmuziek. Zijn bekendste werken zijn onder meer het symfonische gedicht ‘Nacht op de Kale Berg’, de opera ‘Boris Godoenov’ en de pianosuite ‘Schilderijen op een tentoonstelling’.

Moessorgskylaan (Brecht) op Google Maps.

Gaston Feremanslaan, Leuven

AfbeeldingGaston Feremans (Mechelen, 1907 – Berchem, 1964) was componist, organist, zanger en dirigent. Hij studeerde viool, piano en harmonie aan de Stedelijke Muziekschool van Mechelen en het Lemmensinstituut. Daarna studeerde hij orkestratie en zang aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. In 1934 werd hij directeur van de muziekschool van Aalst. Feremans raakte betrokken bij de nationalistische muziekbeweging. Hij was actief bij de organisatie van het Vlaams Nationaal Zangfeest, waar hij tussen 1936 en 1934 en tussen 1959 en 1963 dirigeerde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog trok Feremans rond met zijn koor Het Vendel, waarmee hij ook optrad voor organisaties als het VNV en de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen. Van 1942 tot 1944 was hij directeur van de muziekdienst van zender Brussel, als opvolger van Arthur Meulemans. Omwille van deze activiteiten werd Feremans in 1946 veroordeeld voor culturele collaboratie, verloor hij zijn burgerrechten en bracht hij twee jaar in de gevangenis door. Tijdens die periode componeerde hij onder meer zijn bekendste werk, ‘Gebed voor het vaderland’. Na zijn gevangenschap was Feremans onder meer dirigent van het Mechels Gemengd Koor en organist van de Sint-Augustinuskerk en de Sint-Antoniuskerk in Antwerpen.

 Gaston Feremanslaan (Leuven) op Google maps.

Biografie van Gaston Feremans bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Grétrystraat, Antwerpen

Afbeelding

André Ernest Modeste Grétry (1741-1813) was een Luikse componist die vooral in Frankrijk carrière maakte. Grétry studeerde in Luik viool, klavecimbel en compositie bij Nicolas Rennekin, organist aan de Sint-Pieterskerk, en Henri Moreau, kapelmeester aan de Sint-Pauluskerk. In 1760 kreeg Grétry van het Prinsbisdom Luik een studiebeurs om naar Italië te gaan, waar hij aan het Luikse college in Rome studeerde. In Italië maakte hij ook kennis met het genre van de ‘opera buffa’. In 1766 begaf Grétry zich achtereenvolgens naar Genève en naar Parijs. In Parijs begon hij te componeren in het genre van de ‘opéra-comique’, waarmee hij grote bekendheid verwierf, eerst in Parijs en Frankrijk, daarna ook in de Nederlanden en andere delen van Europa. Zijn grote succes bezorgde hem een inkomen, verleend door het hof van de koning.

Grétrystraat (Antwerpen) op Google maps.

Remi Ghesquiereweg, Halle

Afbeelding

Remi Ghesquiere (Geluwe, 1866 – Brugge 1964) was organist en componist. Hij nam lessen aan het Koninklijk Conservatorium van Gent. Vervolgens was hij koster-organist in Geluwe. Hij stichtte er eveneens een lagere muziekschool waarvan hij directeur werd, en organiseerde er concerten met Vlaamse cantates. Tijdens WOI belandde hij met zijn gezin in Halle, waar hij kapelmeester en organist was aan de Sint-Martinuskerk van 1917 tot 1945. In 1923 stichtte hij er de zang- en dansgroep de Zingende Meisjes van Halle.

Remi Ghesquiereweg (Halle) op Google maps.

Biografie van Remi Ghesquiere bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Servaislaan, Halle

AfbeeldingFrançois Servais (Halle, 1807 – Halle, 1866) was cellist en componist. Hij studeerde cello bij Nicolas-Joseph Platel in de Ecole royale de Musique in Brussel. Hij was korte tijd dirigent van de Halse Harmonie Sint-Cecilia en cellist in het orkest van de Koninklijke Muntschouwburg. Vanaf 1833 tot kort voor zijn overlijden maakte Servais concerttournees door heel Europa. Servais werd in 1848 leraar aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Servais geldt als de belangrijkste vertegenwoordiger van de Belgische Celloschool en speelde een voorname rol in de ontwikkeling van de cello. Hij componeerde vier celloconcerto’s en tientallen andere werken voor cello en orkest, duo’s voor cello en piano, cello en viool en voor twee cello’s.

François Servais was de vader van de muzikanten en componisten François-Mathieu ‘Franz’ Servais (Sint-Petersburg, 1846 – Asnières (Fr.), 1901) en Joseph Servais (Halle, 1850 – Halle, 1885).

Servaislaan (Halle) op Google maps. De Servaislaan leidt naar de ‘Villa Servais’, het gebouw uit 1847 waar de familie Servais tot 1886 woonde.
Biografie van François Servais bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.
Met dank aan Peter François en Luc Luypaert van de vzw Servais.

Brabançonnestraat, Leuven

BrabanconnestraatDe Brabançonne is de Belgische nationale hymne. Het lied werd in 1830 geschreven tijdens de Belgische Opstand. Louis Alexandre Dechet (pseudoniem ‘Jenneval’, 1801-1830), een Frans acteur die in de Muntschouwburg speelde, schreef de tekst samen met Constantijn Rodenbach (1791-1846), arts, leraar en later volksvertegenwoordiger en zaakgelastigde. Beiden namen deel aan de Belgische Opstand. Dechet sneuvelde tijdens militaire schermutselingen bij Boechout. Op het Martelaarsplein in Brussel werd in 1897 ter ere van hem een monument ingehuldigd, ontworpen door Alfred Crick. Rodenbach stierf als Belgisch zaakgelastigde in Athene.
De oorspronkelijke Franstalige tekst van de hymne werd later herhaaldelijk aangepast en er kwam ook een versie in het Nederlands en in het Duits.
De muziek bij de tekst werd gecomponeerd door François Van Campenhout (1779/80-1848). Hij was violist bij de Muntschouwburg, kende een internationale carrière als operazanger, en werd daarna dirigent en componist.
Op het Surlet de Chokierplein in Brussel (Erasme Louis Surlet de Chokier (1767-1839) was het eerste staatshoofd van België), staat een standbeeld dat hulde brengt aan de Brabançonne. Het werd ontworpen door Charles Samuel (1862-1932) en in 1930 ingehuldigd.

Brabançonnestraat (Leuven) op Google maps

Johan-Sebastian Bachlaan, Ganshoren

Afbeelding

Johann Sebastian Bach (Eisenach, 1685 – Leipzig, 1750) was een Duits componist en muzikant. Bach werd geboren in een muzikale familie. Hij leerde waarschijnlijk viool en klavecimbel van zijn vader en klavichord van zijn broer. Bach vervulde tijdens zijn carrière verschillende muzikale posten in op diverse plaatsen in Duitsland. Zo was hij onder meer zangmeester bij Prins Leopold van Anhalt-Köthen, cantor aan de Thomasschule in Leipzig en hofcomponist van Augustus III van Polen. Hoewel de orgelcapaciteiten van Bach bekend waren in Europa, werd hij tijdens zijn leven niet algemeen beschouwd als een belangrijk componist. Pas in de eerste helft van de 19de eeuw ontstond er een hernieuwde interesse in zijn werk die resulteerde in opvoeringen van zijn muziek.

Johan-Sebastian Bachlaan (Ganshoren) op Google maps

Jef Tinellaan, Maldegem

Afbeelding

Emiel Jozef ‘Jef’ Tinel (Lessen, 1885 – Gent, 1972) was organist, dirigent en componist. Hij kreeg muziek en orgellessen van zijn vader Oscar, koster-organist in Maldegem. Hij studeerde orgel, harmonie, contrapunt en fuga aan het Lemmensinstituut in Mechelen. Daarna studeerde hij compositie bij Leo Moeremans in Gent. Vanaf 1908 was hij organist in Zele, Gent en Maldegem. Hij was tijdens zijn carrière dirigent in onder meer Tielt, Ardooie, Poperinge en Passendale. Later dirigeerde hij ook nog op Vaams-Nationale Zangfeesten, Vlaamse liederavonden en IJzerbedevaarten. Vanaf 1936 tot 1944 was Tinel leraar aan de middelbare school van Maldegem, waar hij eveneens directeur was van de gemeentelijke muziekschool die hij zelf had opgericht. Tinel was een tijdlang kapelmeester van het Verdinaso en componeerde Vlaamse strijd- en stapliederen zoals Wij zijn bereid.

Jef Tinel was de neef van componist Edgar Tinel.
Jef Tinellaan (Maldegem) op Google maps
Biografie van Jef Tinel bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.