Jef Denijnstraat, Boortmeerbeek

Image

Jef Denyn (Mechelen, 1862 – Mechelen, 1941) was beiaardier. Hij studeerde oorspronkelijk voor ingenieur, maar volgde in 1887 zijn vader op als stadsbeiaardier van Mechelen. Denyn blies nieuw leven in de beiaardkunst, die in de 17de en 18de eeuw een hoge bloei had gekend, maar in de 19de eeuw in verval was geraakt. Hij organiseerde zomeravondconcerten op de Sint-Romboutsbeiaard in Mechelen, die groot succes kenden. Hij werd gevraagd als gastspeler in binnen- en buitenland. Denyn verbeterde de beiaard met diverse technische ingrepen. Volgens dat ‘Denyn-stelsel’ zijn bijna alle beiaarden in Europa en Amerika gebouwd. In 1922 werd de Internationale Beiaardschool, op dat moment de eerste en enige in haar soort, opgericht en onder het bestuur van Jef Denyn gesteld.

Jef Denynstraat (Boortmeerbeek) op Google maps

Biografie van Jef Denyn bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Peter Benoitlaan, Grimbergen

Image

Peter Benoit (Harelbeke, 1834 – Antwerpen, 1901) was een componist. Hij studeerde bij François-Joseph Fétis, toenmalig directeur van het Brusselse conservatorium en een toonaangevende figuur binnen het Belgische muziekleven. Na zijn studies was Benoit voornamelijk werkzaam als componist voor de salons van Parijs, waar hij niet succesvol was, en Brussel. In Brussel werkte hij zich op tot een vooraanstaande figuur in het muziekleven. Nadat hij ook in het Antwerpse muziekmilieu was geïntroduceerd, werd Benoit in 1867 benoemd tot directeur van de Ecole de Musique, die hij omvormde tot de Vlaamse Muziekschool van Antwerpen. Benoit ijverde er sterk voor om de school door de Belgische Staat te laten erkennen als conservatorium, wat in 1898 gebeurde, toen de muziekschool werd verheven tot Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen. Benoit wordt beschouwd als een bezieler van de zogenaamde Vlaamse muziekbeweging. Hij pleitte onder meer voor een vernederlandsing van het muziekonderwijs en voor religieuze muziek in de volkstaal. Benoit was in 1890 medestichter van het Nederlandsch Lyrisch Tooneel in Antwerpen, dat drie jaar later tot de Vlaamse Opera werd hervormd.

Peter Benoitlaan (Grimbergen) op Google maps

Biografie van Peter Benoit bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Eugène Ysayestraat, Halle

ysayestraatEugène-Auguste Ysaÿe (1858-1931) was een Belgisch violist, dirigent en componist. Hij kende een internationale carrière als vioolvirtuoos en als dirigent. Ysaÿe studeerde bij violisten Henryk Wieniawski (in Brussel) en Henri Vieuxtemps (in Parijs). In 1879 startte zijn internationale carrière en werd hij leider van de Bilse’sche Kapelle in Berlijn en ging op tournee met pianist Anton Rubinstein in Scandinavië en Rusland.
Van 1883 tot 1886 verbleef Ysaÿe in Parijs en kwam in nauw contact met componisten. Onder anderen César Franck, Claude Debussy, Camille Saint-Saëns, Gabriel Fauré, Ernest Chausson droegen composities aan hem op. Van 1896 tot 1898 doceerde hij viool aan het Brussels conservatorium en van 1918 tot 1922 was hij dirigent bij het Cincinnati Symphonic Orchestra.
Ysaÿe was de vioolleraar van koningin Elisabeth (1876-1965), die in 1937 als hulde aan hem een vioolconcours inrichtte: de Eugène Ysaÿewedstrijd, in 1951 herdoopt tot Koningin Elisabethwedstrijd.

De Eugène Ysayestraat op Google maps

Jaak Lemmensstraat, Boortmeerbeek

Image

Jacques Nicolas ‘Jaak’ Lemmens (Zoerle-Parwijs, 1823 – Zemst, 1881) was organist en componist. Hij kreeg zijn eerste muziekonderricht van zijn vader, die organist was. Hij volgde piano, orgel en compositie aan het conservatorium van Brussel, waarna hij zijn orgelstudies verder zette in Breslau (Polen) bij Adolf Hesse. In 1849 werd hij orgelleraar aan het conservatorium van Brussel, een functie die hij tot 1869 uitoefende. Daarna verbleef hij tien jaar in Londen. Tijdens die periode gaf hij orgelrecitals in diverse Engelse steden, en trad hij op als begeleider van zijn echtgenote, de Engelse sopraan Helen Sherrington. In 1879 keerde hij terug naar België op verzoek van de kerkelijke overheid, en stichtte hij in Mechelen een École de Musique Religieuse, die later achtereenvolgens het Hoger Interdiocesaan Instituut voor Kerkmuziek en het Lemmensinstituut werd genoemd. Sinds 1968 is het Lemmensinstituut in Leuven gevestigd.

Jaak Lemmensstraat op Google maps.

Biografie van Jacques Lemmens bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Louis Neefsstraat, Gierle

louis_neefsLouis Neefs (1937-1980) was een zanger van het lichte lied. Als student begeleidde hij zich met gitaar en zong ook in een bandje. Via optredens en diverse zangwedstrijden kwam Neefs onder de aandacht van talentscouts en kon zijn carrière begin jaren 60 van start gaan. Tweemaal (1967 en 1969) nam hij voor België deel aan het Eurovisiesongfestival waar hij telkens zevende eindigde.
Neefs zong aanvankelijk ook in het Engels en Duits, maar is vooral bekend van zijn Nederlandstalige nummers. Dat waren vaak bewerkingen van Amerikaanse songs. Neefs bracht ook de klassiekers van het Vlaamse lied of een liederencylus van Bert Peleman rond Tijl Uilenspiegel. Met de keuze van zijn repertoire en met zijn specifieke uitvoering creëerde Neefs een opmerkelijk en breed gewaardeerd oeuvre.
Louis Neefs was een groot pleitbezorger van het Vlaamse lied, dat volgens hem te weinig aan bod kwam bij de openbare omroep (de toenmalige BRT). Voor diezelfde BRT presenteerde hij diverse tv-programma’s met lichte muziek. Zijn zus Connie is zangeres, actrice en presentatrice en zijn zoon Günter is eveneens zanger.
Louis Neefs werd geboren in Gierle, waar naast een straatnaam ook een standbeeld (uit 2007) aan hem herinnert.

Louis Neefsstraat (Gierle) op Google maps

Van Beethovenstraat, Mechelen

Afbeelding

Vernoemd naar de familie van de bekende componist Ludwig Van Beethoven (Bonn, 1770 – Wenen, 1821), die werkzaam was in Bonn en Wenen. Ludwigs grootvader, Lodewijk Van Beethoven (Mechelen, 1712 – Bonn, 1773), werd geboren in Mechelen en volgde er muziekonderricht aan de Sint-Romboutskathedraal. Hij was tenor en zangmeester van het kapittel van de Sint-Pieterskerk in Leuven voor hij op twintigjarige leeftijd een benoeming in Bonn aanvaardde. Hij werd er baszanger in het hofkoor van de keurvorst van Keulen.

Van Beethovenstraat (Mechelen) op Google maps

Jef Tinelstraat, Gent

Afbeelding

Emiel Jozef ‘Jef’ Tinel (Lessen, 1885 – Gent, 1972) was organist, dirigent en componist. Hij kreeg muziek en orgellessen van zijn vader Oscar, koster-organist in Maldegem. Hij studeerde orgel, harmonie, contrapunt en fuga aan het Lemmensinstituut in Mechelen. Daarna studeerde hij compositie bij Leo Moeremans in Gent. Vanaf 1908 was hij organist in Zele, Gent en Maldegem. Hij was tijdens zijn carrière dirigent in onder meer Tielt, Ardooie, Poperinge en Passendale. Later dirigeerde hij ook nog op Vaams-Nationale Zangfeesten, Vlaamse liederavonden en IJzerbedevaarten. Vanaf 1936 tot 1944 was Tinel leraar aan de middelbare school van Maldegem, waar hij eveneens directeur was van de gemeentelijke muziekschool die hij zelf had opgericht. Tinel was een tijdlang kapelmeester van het Verdinaso en componeerde Vlaamse strijd- en stapliederen zoals Wij zijn bereid.

Jef Tinel was de neef van componist Edgar Tinel.
Jef Tinelstraat (Gent) op Google maps
Biografie van Jef Tinel bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Peter Benoitstraat, Halle

Afbeelding

Peter Benoit (Harelbeke, 1834 – Antwerpen, 1901) was een componist. Hij studeerde bij François-Joseph Fétis, toenmalig directeur van het Brusselse conservatorium en een toonaangevende figuur binnen het Belgische muziekleven. Na zijn studies was Benoit voornamelijk werkzaam als componist voor de salons van Parijs, waar hij niet succesvol was, en Brussel. In Brussel werkte hij zich op tot een vooraanstaande figuur in het muziekleven. Nadat hij ook in het Antwerpse muziekmilieu was geïntroduceerd, werd Benoit in 1867 benoemd tot directeur van de Ecole de Musique, die hij omvormde tot de Vlaamse Muziekschool van Antwerpen. Benoit ijverde er sterk voor om de school door de Belgische Staat te laten erkennen als conservatorium, wat in 1898 gebeurde, toen de muziekschool werd verheven tot Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen. Benoit wordt beschouwd als een bezieler van de zogenaamde Vlaamse muziekbeweging. Hij pleitte onder meer voor een vernederlandsing van het muziekonderwijs en voor religieuze muziek in de volkstaal. Benoit was in 1890 medestichter van het Nederlandsch Lyrisch Tooneel in Antwerpen, dat drie jaar later tot de Vlaamse Opera werd hervormd.

Peter Benoitstraat (Halle) op Google maps

Biografie van Peter Benoit bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Moessorgskylaan, Brecht

AfbeeldingModest Petrovitsj Moessorgski (Russisch: Модест Петрович Мусоргский) (Karevo, 1839 – Sint-Petersburg, 1881) was een Russische componist. Moessorgski was geen beroepscomponist, maar was het grootste deel van zijn leven werkzaam voor de Russische overheid. Eerst werkte hij bij het leger, daarna als ambtenaar bij achtereenvolgens het ministerie van verkeerswezen en het ministerie van staatseigendommen. Toen hij 18 jaar oud was, kreeg Moessorgski compositielessen van Nikolaj Balakirjev, maar hij was grotendeels autodidact. Moessorgski’s muziek behoorde tot de zogenaamde Russische nationale school, en was dikwijls gebaseerd op zijn grote belangstelling voor de Russische volksmuziek. Zijn bekendste werken zijn onder meer het symfonische gedicht ‘Nacht op de Kale Berg’, de opera ‘Boris Godoenov’ en de pianosuite ‘Schilderijen op een tentoonstelling’.

Moessorgskylaan (Brecht) op Google Maps.

Gaston Feremanslaan, Leuven

AfbeeldingGaston Feremans (Mechelen, 1907 – Berchem, 1964) was componist, organist, zanger en dirigent. Hij studeerde viool, piano en harmonie aan de Stedelijke Muziekschool van Mechelen en het Lemmensinstituut. Daarna studeerde hij orkestratie en zang aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. In 1934 werd hij directeur van de muziekschool van Aalst. Feremans raakte betrokken bij de nationalistische muziekbeweging. Hij was actief bij de organisatie van het Vlaams Nationaal Zangfeest, waar hij tussen 1936 en 1934 en tussen 1959 en 1963 dirigeerde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog trok Feremans rond met zijn koor Het Vendel, waarmee hij ook optrad voor organisaties als het VNV en de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen. Van 1942 tot 1944 was hij directeur van de muziekdienst van zender Brussel, als opvolger van Arthur Meulemans. Omwille van deze activiteiten werd Feremans in 1946 veroordeeld voor culturele collaboratie, verloor hij zijn burgerrechten en bracht hij twee jaar in de gevangenis door. Tijdens die periode componeerde hij onder meer zijn bekendste werk, ‘Gebed voor het vaderland’. Na zijn gevangenschap was Feremans onder meer dirigent van het Mechels Gemengd Koor en organist van de Sint-Augustinuskerk en de Sint-Antoniuskerk in Antwerpen.

 Gaston Feremanslaan (Leuven) op Google maps.

Biografie van Gaston Feremans bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.