Louis de Meesterstraat, Gavere

Louis De MeesterLouis De Meester (Roeselare, 1904 – Gent, 1987) was violist, pianist, musicus-modulator, dirigent en componist. De Meester was autodidact en leerde pianospelen door te werken als bioscoop- en brasseriepianist. Vanaf 1933 was hij in de Marokkaanse stad Meknès leraar notenleer aan het plaatselijke conservatorium, waar hij later ook directeur werd. Tijdens deze periode begon hij muziektheorie te studeren en te componeren. In 1937 keerde De Meester terug naar België en volgde privéles bij Paul Gilson en Jean Absil. Na de oorlog werkte De Meester bij het NIR (Nationaal Instituut voor de Radio-omroep) als musicus-modulator. In die hoedanigheid maakte hij kennis met componisten als Igor Stravinsky. Vanaf 1953 begon hij te experimenteren met concrete en elektronische muziek, zoals in zijn radio-opera De grote verzoeking van Sint-Antonius. Van 1962 tot aan zijn pensioen in 1969 werkte De Meester als artistiek directeur aan het Instituut voor Psychoacoustica en Elektronische Muziek (IPEM) in Gent.

Louis De Meesterstraat (Gavere) op Google maps
Biografie van Louis De Meester op de site van Matrix

Karel Candaelstraat, Antwerpen

ipp

Karel Candael (Antwerpen, 1883 – Rotterdam, 1948) was componist en dirigent. Hij studeerde muziektheorie, piano en trompet aan de toenmalige Vlaamsche Muziekschool van Antwerpen. Later volgde hij er ook nog harmonie bij Jan Blockx, Emile Wambach en Paul Gilson. In 1904 stichtte Candael de Zangkapel Candael, een klein gemengd koor, dat later werd omgedoopt tot het Antwerps Koor. Tot aan de Eerste Wereldoorlog zette hij zich in voor de ‘Liederenavonden voor het Volk’. Tijdens zijn carrière was hij verschillende keren dirigent en gastdirigent van de Koninklijke Vlaamse Opera. Tussen 1911 en 1919 was hij eveneens dirigent van de Koninklijke Nationale Schouwburg, waarvoor hij ook toneelmuziek componeerde. Van 1930 tot 1940 werd Candael elk jaar tijdens het zomerseizoen aangesteld als artistiek directeur en dirigent van het Casino in Knokke. Daarnaast was hij ook leerkracht notenleer en harmonie aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen. Van 1936 tot 1938 was hij directeur van de Vlaamse muziekuitzendingen van het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep.

Karel Candaelstraat (Antwerpen) op Google maps
Biografie van Karel Candael bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek

Toots Thielemansstraat, Vorst

Toots Thielemans

Jean ‘Toots’ Thielemans (1922-2016) was een Belgisch jazzmuzikant. Hij speelde gitaar en mondharmonica. Thielemans was vlak na de bevrijding actief als jazzmuzikant in de officiersclubs van het Amerikaanse leger. In 1952 emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij samenspeelde met onder anderen Benny Goodman en George Shearing. Thielemans werd een veelgevraagd freelancer bij jazzensembles, voor filmsoundtracks en bij popmuzikanten. Hij werkte vanaf 1969 regelmatig samen met arrangeur-componist Quincy Jones. Halverwege de jaren 70 verhuisde hij terug naar België, van waaruit hij met zijn kwartet en als solist actief bleef tot hij in 2014 zijn pensioen uit de muziekwereld aankondigde. Vooral door het gebruik van de mondharmonica als jazzinstrument drukte Toots Thielemans internationaal zijn stempel.

Toots Thielemansstraat (Vorst/Brussel) op Google maps

Peter Benoitstraat, Turnhout

Peter Benoit

Peter Benoit (Harelbeke, 1834 – Antwerpen, 1901) was een componist. Hij studeerde bij François-Joseph Fétis, toenmalig directeur van het Brusselse conservatorium en een toonaangevende figuur binnen het Belgische muziekleven. Na zijn studies was Benoit voornamelijk werkzaam als componist voor de salons van Parijs, waar hij niet succesvol was, en Brussel. In Brussel werkte hij zich op tot een vooraanstaande figuur in het muziekleven. Nadat hij ook in het Antwerpse muziekmilieu was geïntroduceerd, werd Benoit in 1867 benoemd tot directeur van de Ecole de Musique, die hij omvormde tot de Vlaamse Muziekschool van Antwerpen. Benoit ijverde er sterk voor om de school door de Belgische Staat te laten erkennen als conservatorium, wat in 1898 gebeurde, toen de muziekschool werd verheven tot Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen. Benoit wordt beschouwd als een bezieler van de zogenaamde Vlaamse muziekbeweging. Hij pleitte onder meer voor een vernederlandsing van het muziekonderwijs en voor religieuze muziek in de volkstaal. Benoit was in 1890 medestichter van het Nederlandsch Lyrisch Tooneel in Antwerpen, dat drie jaar later tot de Vlaamse Opera werd hervormd.

Peter Benoitstraat (Turnhout) op Google maps.
Biografie van Peter Benoit bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek.

Jaminéstraat, Tongeren

Jaminestraat

Edmont Jaminé (Herzele, 1856 – Hamont, 1932) was componist, toneelauteur en fotograaf. Hij werkte als pleitbezorger aan de rechtbank van Tongeren. Jaminé stichtte het koor ‘De Zingende Maagden’, dat bestond uit dertig weeskinderen en evenveel meisjes. Hij schreef liederen voor processies en feesten te Tongeren. Daarnaast stichtte hij er de toneelvereniging Ster der Toekomst en was hij actief in andere toneelverenigingen in Hamont en in Neerpelt. Hij was tegelijk acteur, regisseur, grimeur en musicus en schreef voor elk toneelstuk de begeleidende muziek. Nog in Tongeren leidde Jaminé de harmonie Concordia en het mannenkoor van de Onze-Lieve-Vrouwkerk. Hij was muziekleraar bij de benedictijnen en in het college, waar hij gregoriaanse zang doceerde en het koor De Hulst dirigeerde.

Jaminéstraat (Tongeren) op Google maps.

Cesar Snoecklaan, Ronse

Cesar Snoeck

César Snoeck (Ronse, 1834 – Ronse, 1898) was een notaris en instrumentenverzamelaar. Al in zijn studententijd begon hij een verzameling muziekinstrumenten aan te leggen. Zijn verzameling bestond uiteindelijk uit ongeveer 2150 stuks, die waren ondergebracht in zijn villa te Ronse. Na zijn dood raakte het grootste deel van de collectie verspreid in het buitenland. Met de financiële steun van keizer Wilhelm II verhuisden onder andere meer dan 1400 stukken naar het Musikinstrumenten-Museum in Berlijn. 437 instrumenten afkomstig uit de Nederlanden werden gekocht door Louis Cavens, die ze vervolgens schonk aan het Museum van het Conservatorium van Brussel. Tegenwoordig maken deze instrumenten deel uit van de collectie van het Muziekinstrumentenmuseum te Brussel.

Cesar Snoecklaaan (Ronse) op Google maps.

Erving Berlinlaan, Brecht

Erving BerlinlaanIrving Berlin – geboren als Israël Baline – (1888-1989) was een joodse Russisch-Amerikaanse componist en tekstschrijver. Na een pogrom verhuisde hij (via Antwerpen) met zijn familie op jonge leeftijd naar de Verenigde Staten. Berlin maakte aanvankelijk carrière als zanger in cafés en kreeg vanaf 1910 bekendheid als componist van succesliederen, waarvan er enkele ‘evergreens’ werden in de jazz. Hij schreef muziek voor revues, films en musicals. Onder meer zijn musical Annie get your gun werd in 1950 verfilmd.

Erving Berlinlaan (Brecht) op Google maps.

Jacques Brelsquare, Brussel

JacquesBrelJacques Brel (Schaarbeek, 1929 – Bobigny (Parijs) 1978) was een Franstalige Belgische singer-songwriter. Brel werd niet geboren in een muzikaal gezin, en werkte oorspronkelijk voor het kartonbedrijf van zijn vader. In 1953 nam hij zijn eerste plaat op en verhuisde hij voor enkele maanden naar Parijs om zijn geluk te beproeven in de cabarets. Brel brak door in 1956 met het nummer ‘Quand on n’a que l’amour’, en begon vanaf dan internationale tournees te geven. Tussen 1959 en 1962 schreef hij chansons die hits werden en hem wereldberoemd maakten, zoals ‘Ne me quitte pas’, ‘La valse à mille temps’ en ‘Marieke’. In 1966 kondigde Brel aan dat hij zou stoppen met optreden. Daarna maakte hij nog drie albums, waaronder ‘BREL’, zijn zogenaamde ‘afscheidsplaat’ uit 1977.

 Jacques Brelsquare (Brussel) op Google maps.

Grétrystraat, Brussel

Afbeelding

André Ernest Modeste Grétry (1741-1813) was een Luikse componist die vooral in Frankrijk carrière maakte. Grétry studeerde in Luik viool, klavecimbel en compositie bij Nicolas Rennekin, organist aan de Sint-Pieterskerk, en Henri Moreau, kapelmeester aan de Sint-Pauluskerk. In 1760 kreeg Grétry van het Prinsbisdom Luik een studiebeurs om naar Italië te gaan, waar hij aan het Luikse college in Rome studeerde. In Italië maakte hij ook kennis met het genre van de ‘opera buffa’. In 1766 begaf Grétry zich achtereenvolgens naar Genève en naar Parijs. In Parijs begon hij te componeren in het genre van de ‘opéra-comique’, waarmee hij grote bekendheid verwierf, eerst in Parijs en Frankrijk, daarna ook in de Nederlanden en andere delen van Europa. Zijn grote succes bezorgde hem een inkomen, verleend door het hof van de koning.

Grétrystraat (Brussel) op Google maps.

 

Chopinsteeg, Ganshoren

ImageFryderyk Franciszek (Frédéric François) Chopin (Zelazowa Wola, 1810 – Parijs, 1849) was een Poolse componist en pianist. Hij vertoonde als kind snel aanleg voor piano, improvisatie en compositie, en studeerde bij Józef Elsner muziektheorie en compositie aan het conservatorium van Warschau. Op zijn 21ste vestigde hij zich in Parijs, waar hij tot het einde van zijn leven voornamelijk in de salons concerteerde. Chopin kwam er verder aan de kost door zijn composities te verkopen en te werken als pianoleerkracht.

Chopinsteeg (Ganshoren) op Google maps.